Strona główna

wtorek, 27 listopada 2012

Rozdział 1


Teraz twoja kolej,rzekła terapeutka i kazała się mi przedstawić. Przedstawić siebie i swój problem.
- Jestem Rose Dowson ,mam 16 lat choruje na bulimie,samo okaleczam się,brałam narkotyki,jestem tutaj ponieważ obiecałam to komuś bliskiemu.

________________________________________________________________________________



A zaczęło się tak niewinnie.

Siedziałam przed telewizorem i objadałam się wszystkim co popadnie, wciąż byłam głodna i nie potrafiłam nad tym zapanować.


-Skarbie wydaje mi się że ostatnio strasznie dużo jesz gdzie ty to wszystko mieścisz? -spytała mama gdy wkładałam sobie do ust kolejną porcje naleśników.
- Nie wiem, po prostu jestem głodna ciągle już od tygodnia.
- Nie martw się kochana to na pewno chwilowe. -uśmiechnęła się do mnie ciepło na co zareagowałam tym samym.

___________________

Dwa tygodnie później moje napady objadania ustąpiły. Spojrzałam w lustro, byłam gruba.
Nie mogłam patrzeć na swoje odbicie,na swoje grube uda i brzuch mimo iż przyjaciółki utwierdzały mnie w fakcie że jestem strasznie chuda nie pomagało a ja wciąż widziałam w lustrze tylko grubą osobę. Płakałam wszystko zaczęło mnie cholernie denerwować, strasznie bolał mnie brzuch myślałam że zaraz zwymiotuje. Nie potrafiłam, postanowiłam że sama spowoduje odruch wymiotny i może wtedy przestanie, przez myśl przeszło mi też że gdy zwymiotuje wszystko to schudnę.
Poszłam do łazienki nachyliłam się nad ubikacją i włożyłam dwa palce ,wskazujący i środkowy do gardła. Długo nie musiałam czekać. Zwymiotowałam. Sofferenze

Sytuacja powtarzała się jeszcze przed dobre trzy tygodnie. Najpierw objadałam się jak tylko mogłam a później wymiotowałam. Chudłam w oczach innych w swoich byłam gruba,gruba i nikomu nie potrzebna. Tak mam przyjaciółki ale nie wiedzą o moim problemie. Odkryłam że to bulimia ,lecz nie chce tego leczyć na razie nie. Niestety pewnego dnia nie wytrzymałam już tego bólu,brzuch bolał mnie niesamowicie postanowiłam spróbować czegoś innego by się odchudzić. Zaczęłam nadmiernie wykonywać ćwiczenia fizyczne. Nie był to jednak dobry pomysł bo już po kilku dniach wykonywania ćwiczeń czułam ogromny ból w całym ciele. Był nie do zniesienia potrzebowałam pomocy lecz bałam się powiedzieć o tym bliskim i wtedy moja psychika nie wytrzymała. Zaczęłam się okaleczać ten ból sprawiał mi chwilową przyjemność i zapomnienie. Chwilowe , nie trwało to dłużej niż kilka minut, później znów był ból lecz nie ten który miał odciągnąć mnie od świata. Ból przez który cierpiałam.


____________________________

Pierwszy rozdział, można powiedzieć że jestem z niego zadowolona.Zobaczymy czy wam przypadnie do gustu.Kolejny rozdział w najbliższym czasie.
 Pozdrawiam cieplutko,Aśka.xx

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz