Strona główna

czwartek, 29 listopada 2012

Rozdział 2.


Mama kilkakrotnie zauważyła że z dnia na dzień jestem chudsza i nawet chciała wysłać mnie do lekarza. Ale powiedziałam, że nie ma potrzeby że czuje się dobrze. Lecz tak nie było. Postanowiłam ukryć moje ciało pod ubraniami by wyglądałam na grubszą , na taką jaką widzę się w lustrze. Założyłam dużą bluzę, przyduże spodnie i zasłoniłam całą moją chudą sylwetkę. Można powiedzieć że wyglądałam dobrze. Normalnie jak kiedyś.
Poszłam do szkoły. Przyjaciółki zauważyły że jestem trochę chudsza lecz ja tłumaczyłam się tym, że nie wiem dlaczego skoro strasznie dużo jem. Na szczęście nie zauważyły blizn.
Nadszedł czas na wychowanie fizyczne, na którym niestety muszę ukazać swoje drobne ciało. Oczywiście nie dla mnie ale mniejsza o to.
Niepewnie weszłam do szatni gdzie przebierały się już moje najlepsze przyjaciółki ,szybko zdjęłam bluzkę i odwrócona do nich tyłem przebrałam na za dużą bluzkę mojego brata, Sofferenze Teraz przyszedł czas na ukazanie swoich nóg. I tu problem,pod pretekstem że muszę się załatwić wzięłam za duże spodnie dresowe i udałam się do łazienki ,przebrana już wyszłam ,dziewczyny co prawda nie zauważyły niczego podejrzanego ale mimo to dopytywały mnie o wagę oraz czy wszystko okej. Natychmiastowo odpowiedziałam, że nie wiem oraz że wszystko jest okej.



_______________________________________

Nudny i krótki rozdział 2; )
Miałabym malutką prośbę.. jeżeli już czytacie proszę zostawcie po sobie jakiś ślad...bo troche smutno pisać gdy nie wiesz  czy ktoś to czyta ;)

Ale mimo wszystko pozdrawiam was cieplutko i do przeczytania Aśka .x 

wtorek, 27 listopada 2012

Rozdział 1


Teraz twoja kolej,rzekła terapeutka i kazała się mi przedstawić. Przedstawić siebie i swój problem.
- Jestem Rose Dowson ,mam 16 lat choruje na bulimie,samo okaleczam się,brałam narkotyki,jestem tutaj ponieważ obiecałam to komuś bliskiemu.

________________________________________________________________________________



A zaczęło się tak niewinnie.

Siedziałam przed telewizorem i objadałam się wszystkim co popadnie, wciąż byłam głodna i nie potrafiłam nad tym zapanować.


-Skarbie wydaje mi się że ostatnio strasznie dużo jesz gdzie ty to wszystko mieścisz? -spytała mama gdy wkładałam sobie do ust kolejną porcje naleśników.
- Nie wiem, po prostu jestem głodna ciągle już od tygodnia.
- Nie martw się kochana to na pewno chwilowe. -uśmiechnęła się do mnie ciepło na co zareagowałam tym samym.

___________________

Dwa tygodnie później moje napady objadania ustąpiły. Spojrzałam w lustro, byłam gruba.
Nie mogłam patrzeć na swoje odbicie,na swoje grube uda i brzuch mimo iż przyjaciółki utwierdzały mnie w fakcie że jestem strasznie chuda nie pomagało a ja wciąż widziałam w lustrze tylko grubą osobę. Płakałam wszystko zaczęło mnie cholernie denerwować, strasznie bolał mnie brzuch myślałam że zaraz zwymiotuje. Nie potrafiłam, postanowiłam że sama spowoduje odruch wymiotny i może wtedy przestanie, przez myśl przeszło mi też że gdy zwymiotuje wszystko to schudnę.
Poszłam do łazienki nachyliłam się nad ubikacją i włożyłam dwa palce ,wskazujący i środkowy do gardła. Długo nie musiałam czekać. Zwymiotowałam. Sofferenze

Sytuacja powtarzała się jeszcze przed dobre trzy tygodnie. Najpierw objadałam się jak tylko mogłam a później wymiotowałam. Chudłam w oczach innych w swoich byłam gruba,gruba i nikomu nie potrzebna. Tak mam przyjaciółki ale nie wiedzą o moim problemie. Odkryłam że to bulimia ,lecz nie chce tego leczyć na razie nie. Niestety pewnego dnia nie wytrzymałam już tego bólu,brzuch bolał mnie niesamowicie postanowiłam spróbować czegoś innego by się odchudzić. Zaczęłam nadmiernie wykonywać ćwiczenia fizyczne. Nie był to jednak dobry pomysł bo już po kilku dniach wykonywania ćwiczeń czułam ogromny ból w całym ciele. Był nie do zniesienia potrzebowałam pomocy lecz bałam się powiedzieć o tym bliskim i wtedy moja psychika nie wytrzymała. Zaczęłam się okaleczać ten ból sprawiał mi chwilową przyjemność i zapomnienie. Chwilowe , nie trwało to dłużej niż kilka minut, później znów był ból lecz nie ten który miał odciągnąć mnie od świata. Ból przez który cierpiałam.


____________________________

Pierwszy rozdział, można powiedzieć że jestem z niego zadowolona.Zobaczymy czy wam przypadnie do gustu.Kolejny rozdział w najbliższym czasie.
 Pozdrawiam cieplutko,Aśka.xx

Bohaterowie





Rose Elizabeth Dowson ,16 lat zielonooka blondynka średniego wzrostu.
Choruje na bulimie,samo okalecza się.
Jeden błąd zmienił całe jej życie.

"Chudłam w oczach innych w swoich byłam gruba,gruba i nikomu nie potrzebna"'




 Zayn Javadd Malik,19 lat brązowooki brunet ,wyskoki.
Przyrodni brat Rose, jego ojciec wyrzekł się go ponieważ przyłapał go na wciaganiu kokainy.
Mieszka sam, popełnił wiele błędów ale jednego najbardziej żałuje.

"Tak jestem egoistycznym dupkiem ale wierzę w ciebie wierzę że sobie poradzisz. Obiecaj mi to."

Oraz 
Mama Rose - Jennifer Dowson  
Ojczym Rose, ojciec zayna - Yasir Malik
przyjaciółki Rose:
Jane Glasgow
Ayesha Hawking

___

Już niedługo pierwszy rozdział ;*